سعادت نشان مخلص و معتقد درويشان بود به صدق و اعتقاد در قيد ارادت مرشد صاحب كمال سالك جادهء اهل حال حضرت شيخ جلال مىبوده و شيخ از مريدان مولانا شمس الدين محمد روحى روّح الله بوده و ايشان همشيرهء [ كذا ] حضرت مخدوم جامىاند . اما خان عاليشان را با وجود شغل جهانبانى از آن جمله خانقاه و حظيرهء مزار فايض الانوار قطب الابرابر حضرت خواجهء بزرگوار شاه نقشبند است كه بغايت فيض بخش و دلكش واقع شده است . چنانچه خواجه حسن نثارى در تعريف خانقاه قصيده‌اى انشا كرده . مطلع او اين است : مطلع كعبه است اين خانقاه زان مرده را نور صفاست * سدره گر خود را بر ايوانش رساند منتهى است و اين خانقاه كه الوقت معبد عابدان و قبلهء مقبلانست در تاريخ 951 به اتمام رسيد . الحق بيت الله است كه هر يك فيل پايه‌اش از روى شرف بزرگى چون حضرت زنده فيل بر مقام مجاهدات بر سطح مصلاى عبادت لنگر اقامت انداخته . حريم دار السّلام محرابش حربگاه اهل اسلام است . از دو جانب شمشير آگاهى بر سر شيطان غفلت و هوا كشيده و چهار چراغ اين صومعه با چهار اركان در شش جهت هفت اقليم چون شمع خورشيد نور روشنى بخشيده . لمؤلّفه اين نه مسجد كه كعبه است يقين * قبلهء معبد جهان باشد فيض نورش رسد به عالم قدس * شمع فانوس آسمان باشد خواجه حسن نثارى در تاريخ اين خانقاه چنين نظم كرده : تاريخ خسرو عالى گُهر عبد العزيز * ساخت اين عالى بنا بىريب و شك پشت آفاق فلك در جنب او * پست چون گوى زمين زير فلك « لفظ معنى » مىشود تاريخ او * سال هجرت نهصد و پنجاه و يك ميرزا باقر ولد مير على كاتب جهت خانقاه مقبول حضرت إله تاريخى نيكو گفته :